Batavia
Ooit woonden de melaatsen op Voorzorg tegenover Groningen, maar toen de boeroe kolonisten zich daar zouden vestigen, werden ze, in 1824, uit angst voor de ongeneselijke en zeer besmettelijke ziekte Lepra verbannen naar een nóg verder gelegen oord: Batavia, waar ze, verstoken van God en iedereen, werden opgesloten door drie muren van regenwoud en een vierde van onmetelijk breed water, bijna zonder medische hulp en met bevoorradingsschepen die meters voor de kust hun waren uitlaadden en via een touw naar land overhevelden.
Eigenlijk gaat ‘van God verstoken’ in dit geval niet zo op: want in 1856 kwam pater Petrus Donders er het leed verzachten en de pijn verlichten waar hij maar kon. Peerke, zoals hij liefkozend wordt genoemd, werd in 1809 in een arm Tilburgs gezin geboren met een sterke Roeping: priester worden. En zijn missie wás ook daadwerkelijk De Missie, hij werd hier missionaris en anders dan zijn vier collega’s durfde hij zich wél onder de melaatsen te begeven en ze permanent tot steun te zijn in hun lijden en sterven. Hij sliep, net als de leprozen, op een houten vloer in een houten hutje met rondom wat door velen De Groene Hel werd genoemd. Hij is er, na een korte terugkeer naar Paramaribo, ook gestorven (1887). Hij is inmiddels zalig verklaard en trouwe aanhangers zijn nog steeds naarstig op zoek naar voldoende wonderen om hem tot een erkende heilige te kronen.
En, hoewel de hele kolonie, met kerk en al, in 1897, na het vertrek van de laatste zieken, in de brand is gestoken, toch er is veel op Batavia dat aan hem herinnert: de ontroerende kruisgang van kunstenaar Wong Loi Sing, het graf waar Peerke heeft gelegen vóór zijn overblijfselen naar de kathedraal werden gebracht, het kapelletje… Van de groene hel is het nu een klein, goed onderhouden lustoord geworden. En loop je verder naar achteren, bij de kreek, dan kom je in één van de belangrijkste broedplaatsen van de blauw gele ara, vaak vliegen ze tegen de schemering bij honderden, doorgaans in paartjes, luid krijsend over het gebied. En de indianen daar kunnen je vaak de nesten wijzen… Vraag de gids tenslotte maar eens naar de geest van Tofi die nog steeds regelmatig in Batavia rondwaart. Vlak voor het slapen gaan bij voorbeeld. (Want er is slaapgelegenheid op Batavia).
Iedere laatste zaterdag van de maand, oragniseerd het RK Bisdom een bedevaart naar Batavia.
U vertrekt om 7.00 uur vanuit Paramaribo, aankomst Boskamp 9.30 en met de boot door naar Batavia.
Voor instappen in Groningen kunt u contact opnemen met het RK Bisdom.
De kosten bedragen 75 srd per persoon, u krijgt ijswater, een kaarsjes om te branden en een speltje van Petrus Donders.
Neemt u contact op met het RK Bisdom.
Henk Arronstraat 14
Tel: +597 426092
Ooit woonden de melaatsen op Voorzorg tegenover Groningen, maar toen de boeroe kolonisten zich daar zouden vestigen, werden ze, in 1824, uit angst voor de ongeneselijke en zeer besmettelijke ziekte Lepra verbannen naar een nóg verder gelegen oord: Batavia, waar ze, verstoken van God en iedereen, werden opgesloten door drie muren van regenwoud en een vierde van onmetelijk breed water, bijna zonder medische hulp en met bevoorradingsschepen die meters voor de kust hun waren uitlaadden en via een touw naar land overhevelden.
Eigenlijk gaat ‘van God verstoken’ in dit geval niet zo op: want in 1856 kwam pater Petrus Donders er het leed verzachten en de pijn verlichten waar hij maar kon. Peerke, zoals hij liefkozend wordt genoemd, werd in 1809 in een arm Tilburgs gezin geboren met een sterke Roeping: priester worden. En zijn missie wás ook daadwerkelijk De Missie, hij werd hier missionaris en anders dan zijn vier collega’s durfde hij zich wél onder de melaatsen te begeven en ze permanent tot steun te zijn in hun lijden en sterven. Hij sliep, net als de leprozen, op een houten vloer in een houten hutje met rondom wat door velen De Groene Hel werd genoemd. Hij is er, na een korte terugkeer naar Paramaribo, ook gestorven (1887). Hij is inmiddels zalig verklaard en trouwe aanhangers zijn nog steeds naarstig op zoek naar voldoende wonderen om hem tot een erkende heilige te kronen.
En, hoewel de hele kolonie, met kerk en al, in 1897, na het vertrek van de laatste zieken, in de brand is gestoken, toch er is veel op Batavia dat aan hem herinnert: de ontroerende kruisgang van kunstenaar Wong Loi Sing, het graf waar Peerke heeft gelegen vóór zijn overblijfselen naar de kathedraal werden gebracht, het kapelletje… Van de groene hel is het nu een klein, goed onderhouden lustoord geworden. En loop je verder naar achteren, bij de kreek, dan kom je in één van de belangrijkste broedplaatsen van de blauw gele ara, vaak vliegen ze tegen de schemering bij honderden, doorgaans in paartjes, luid krijsend over het gebied. En de indianen daar kunnen je vaak de nesten wijzen… Vraag de gids tenslotte maar eens naar de geest van Tofi die nog steeds regelmatig in Batavia rondwaart. Vlak voor het slapen gaan bij voorbeeld. (Want er is slaapgelegenheid op Batavia).
Iedere laatste zaterdag van de maand, oragniseerd het RK Bisdom een bedevaart naar Batavia.
U vertrekt om 7.00 uur vanuit Paramaribo, aankomst Boskamp 9.30 en met de boot door naar Batavia.
Voor instappen in Groningen kunt u contact opnemen met het RK Bisdom.
De kosten bedragen 75 srd per persoon, u krijgt ijswater, een kaarsjes om te branden en een speltje van Petrus Donders.
Neemt u contact op met het RK Bisdom.
Henk Arronstraat 14
Tel: +597 426092