Groningen is de hoofdstad van ons district, maar dat maakt het gelukkig niet tot een drukke metropool waar auto’s in file voorbij trekken en mensen zonder op of om te kijken op hun carrière top afstevenen. Integendeel.
Eigenlijk is Groningen geen stad, eigenlijk is Groningen geen dorp, eigenlijk is Groningen een oase. Vredig, schoon, bijna wellustig groen, de bloemen lachen je van alle kanten toe en de mensen groeten elkaar op straat. Het lijkt of men hier nog niet gehoord heeft van dievenijzers en manshoge omheiningen; in de criminaliteitsstatistieken komt Groningen nauwelijks voor. Wat niet wegneemt dat er een politiepost is, brandweer en een poli die op gezette tijden door artsen wordt bemand.
Toegegeven: we hebben geen elegante boutique, maar wel een lief bakkertje met vers brood en heerlijke gebakjes.
En wel grote supermarkten die eigenlijk in vrijwel alle behoeften kunnen voorzien. Dat is Groningen, gelegen aan die smalle, intieme en beeldschone Saramacca rivier. Waar je af en toe de brulapen in het bos tegenover dreigend kunt horen bulderen, waar de parkieten, de papegaaien en soms de ara’s luid kwetterend overvliegen, een toekan je vanuit de boomtop na staart en waar je met je koelbox heerlijk aan de oever kunt picknicken.
Toegegeven, naar een filet mignon of een steak au poivre kan je hier lang zoeken, maar er zijn warungs, die heerlijk weten te koken en in het weekend tref je er tenminste één tenminste op z’n Surinaams gestoofde haas, of hert, of anjumarasoep serveert.
Pirengs is het zwembad dat langs de rivier is gebouwd, maar helaas op dit moment lek is. Gelukkig bestaan er vergevorderde plannen om het bad, ooit een van de grootste trekpleisters van de stad, in oude glorie te herstellen.
En rijd je verder langs de rivier, richting Uitkijk, dan kom je ogen te kort. Zo weelderig is de begroeiing, zo sierlijk meandert de rivier, zo elegant zijn de huizen die er aan haar oevers liggen: je hebt Suriname niet gezien als je Saramacca niet hebt bezocht!
Eigenlijk is Groningen geen stad, eigenlijk is Groningen geen dorp, eigenlijk is Groningen een oase. Vredig, schoon, bijna wellustig groen, de bloemen lachen je van alle kanten toe en de mensen groeten elkaar op straat. Het lijkt of men hier nog niet gehoord heeft van dievenijzers en manshoge omheiningen; in de criminaliteitsstatistieken komt Groningen nauwelijks voor. Wat niet wegneemt dat er een politiepost is, brandweer en een poli die op gezette tijden door artsen wordt bemand.
Toegegeven: we hebben geen elegante boutique, maar wel een lief bakkertje met vers brood en heerlijke gebakjes.
En wel grote supermarkten die eigenlijk in vrijwel alle behoeften kunnen voorzien. Dat is Groningen, gelegen aan die smalle, intieme en beeldschone Saramacca rivier. Waar je af en toe de brulapen in het bos tegenover dreigend kunt horen bulderen, waar de parkieten, de papegaaien en soms de ara’s luid kwetterend overvliegen, een toekan je vanuit de boomtop na staart en waar je met je koelbox heerlijk aan de oever kunt picknicken.
Toegegeven, naar een filet mignon of een steak au poivre kan je hier lang zoeken, maar er zijn warungs, die heerlijk weten te koken en in het weekend tref je er tenminste één tenminste op z’n Surinaams gestoofde haas, of hert, of anjumarasoep serveert.
Pirengs is het zwembad dat langs de rivier is gebouwd, maar helaas op dit moment lek is. Gelukkig bestaan er vergevorderde plannen om het bad, ooit een van de grootste trekpleisters van de stad, in oude glorie te herstellen.
En rijd je verder langs de rivier, richting Uitkijk, dan kom je ogen te kort. Zo weelderig is de begroeiing, zo sierlijk meandert de rivier, zo elegant zijn de huizen die er aan haar oevers liggen: je hebt Suriname niet gezien als je Saramacca niet hebt bezocht!
Je hebt Suriname niet gezien als je Saramacca niet hebt bezocht!