In en om Groningen
Het district Saramacca is een verrassingspakketje: je kunt de geasfalteerde weg van Groningen naar Hamburg afrijden, maar blijf dan niet in de illusie hangen dat je het geheim van dit district hebt doorgrond. Je rijdt langs een façade die een wonderewereld verborgen houdt.
Vlak vóór de (nog steeds niet opgeleverde) brug bij Uitkijk heb je bij voorbeeld die afslag naar het dorp Maho, een keurig onderhouden gladde zandweg. En dan openbaart zich bij mooi weer een verrassingspakketje: één en al schoonheid: een wolkenhemel waar Ruysdael zijn vingers én z’n penselen bij af zou hebben gelikt, een heerlijk luchtig windje en dan dat zonnetje wat overal glans op brengt, en dimensie, diepte in het landschap.
Met schitterende doorkijkjes (nu weer Potgieter) over weidse weilanden, met groepjes bruine koeien ( met hartverscheurend fluwelen, aan weerszijde uitstaande oren) en karbouwen. Je zou je in ’s Graveland (het Gooi) wanen, als daar niet opeens dat plukje palmen in het midden van dat groene gras zou staan, met trossen fel oranje oplichtende awarra’s. Of de berm begroeiing van smaragdgroene bananenbladeren, afgewisseld door cassaveaanplant.
Wat maakt Saramacca toch tot zo een mooi district? De spaarzame bebouwing? De weelderig beplantte tuintjes? De weidsheid van die agrarische doorkijkjes? Allemaal ja. Of die antwoorden bevredigend genoeg zijn, durf ik niet te zeggen. Maar overtuig jezelf en ervaar de vredige schoonheid van Saramacca.
Het district Saramacca is een verrassingspakketje: je kunt de geasfalteerde weg van Groningen naar Hamburg afrijden, maar blijf dan niet in de illusie hangen dat je het geheim van dit district hebt doorgrond. Je rijdt langs een façade die een wonderewereld verborgen houdt.
Vlak vóór de (nog steeds niet opgeleverde) brug bij Uitkijk heb je bij voorbeeld die afslag naar het dorp Maho, een keurig onderhouden gladde zandweg. En dan openbaart zich bij mooi weer een verrassingspakketje: één en al schoonheid: een wolkenhemel waar Ruysdael zijn vingers én z’n penselen bij af zou hebben gelikt, een heerlijk luchtig windje en dan dat zonnetje wat overal glans op brengt, en dimensie, diepte in het landschap.
Met schitterende doorkijkjes (nu weer Potgieter) over weidse weilanden, met groepjes bruine koeien ( met hartverscheurend fluwelen, aan weerszijde uitstaande oren) en karbouwen. Je zou je in ’s Graveland (het Gooi) wanen, als daar niet opeens dat plukje palmen in het midden van dat groene gras zou staan, met trossen fel oranje oplichtende awarra’s. Of de berm begroeiing van smaragdgroene bananenbladeren, afgewisseld door cassaveaanplant.
Wat maakt Saramacca toch tot zo een mooi district? De spaarzame bebouwing? De weelderig beplantte tuintjes? De weidsheid van die agrarische doorkijkjes? Allemaal ja. Of die antwoorden bevredigend genoeg zijn, durf ik niet te zeggen. Maar overtuig jezelf en ervaar de vredige schoonheid van Saramacca.
Stadswandeling
Voor een stadswandeling met minimaal vier personen kun je terecht bij het hoofd van de resortraad: Roy Zondervan; hij is een gids met een encyclopedische kennis van het district (waar hij is opgegroeid en waar zijn vader ooit Districts Commissaris was) en hij zit vol levendige verhalen.
De wandeling begint bij ’t Theehuisje aan de oever van de rivier en gaat ondermeer naar de Pannekoekstraat waar nog een muur staat die onderdeel uitmaakte van het Oude Fort Groningen. Daar ook is nog steeds het graf te vinden van mevrouw Pannekoek, de echtgenote van J. Benning uit Beesd die ooit één van de ontwerpers was van het kolonisatieplan om Nederlandse boeren naar hier te brengen (zie op deze website: boeroes). Bij aankomst van de Nederlandse plattelands gezinnen wierp hij zich ook op als hun leider. En zo schetst uw gids dan de hele aangrijpende geschiedenis van de vestiging van onze boeroes.
U passeert het stadion, de gids wijst op de modernisering van Groningen en doet zijn verhaal over alle monumenten op het pleintje. En tussendoor wordt even uitgeblazen met een koel frisdrankje.
De wandeling duurt ongeveer een uur en kost tien SRD per persoon. Wel ruim van te voren bellen voor een afspraak. Tel: +597 (0) 8613788
Hengelen
Een law law aan je hengel zien bungelen, of een pasisi, het kan zomaar gebeuren, want de wateren van Groningen en omstreken zijn zeer visrijk. Vrijwel alle trenzen en kreken zijn voor het publiek toegankelijk en je kunt er, zelfs langs de grote weg, vissen op zwampvis zoals pataka, krobia en kwi kwi. Neem een parasolletje mee of zoek een schaduwrijke boom uit en staar eindeloos naar de dobber.
Schijnt heel ontspannend te zijn.
In de rivier kan je ook uitstekend hengelen, zeker bij stilstaand tij (dus op het moment dat de vloed en de stroming elkaar ontmoetten en het water dus heel rustig is). Aan de waterkant, voorbij het zwembad De Pireng, staan hutjes waar je met de koelbox kunt picknicken of gewoon: je hangmat kunt spannen. Er zijn daar uitstekende plekjes om je hengel uit te werpen. En de mensen die dat doen, azen natuurlijk vooral op een vette koebi! Maar, houdt niet alleen je dobber in de gaten. Want als je opeens een soort monster van Lochness naar boven ziet komen om adem te happen, kun je er zeker van zijn dat je een lamantijn of zeekoe hebt gezien. En ook de rivierotters worden hier regelmatig gespot.
Voor een stadswandeling met minimaal vier personen kun je terecht bij het hoofd van de resortraad: Roy Zondervan; hij is een gids met een encyclopedische kennis van het district (waar hij is opgegroeid en waar zijn vader ooit Districts Commissaris was) en hij zit vol levendige verhalen.
De wandeling begint bij ’t Theehuisje aan de oever van de rivier en gaat ondermeer naar de Pannekoekstraat waar nog een muur staat die onderdeel uitmaakte van het Oude Fort Groningen. Daar ook is nog steeds het graf te vinden van mevrouw Pannekoek, de echtgenote van J. Benning uit Beesd die ooit één van de ontwerpers was van het kolonisatieplan om Nederlandse boeren naar hier te brengen (zie op deze website: boeroes). Bij aankomst van de Nederlandse plattelands gezinnen wierp hij zich ook op als hun leider. En zo schetst uw gids dan de hele aangrijpende geschiedenis van de vestiging van onze boeroes.
U passeert het stadion, de gids wijst op de modernisering van Groningen en doet zijn verhaal over alle monumenten op het pleintje. En tussendoor wordt even uitgeblazen met een koel frisdrankje.
De wandeling duurt ongeveer een uur en kost tien SRD per persoon. Wel ruim van te voren bellen voor een afspraak. Tel: +597 (0) 8613788
Hengelen
Een law law aan je hengel zien bungelen, of een pasisi, het kan zomaar gebeuren, want de wateren van Groningen en omstreken zijn zeer visrijk. Vrijwel alle trenzen en kreken zijn voor het publiek toegankelijk en je kunt er, zelfs langs de grote weg, vissen op zwampvis zoals pataka, krobia en kwi kwi. Neem een parasolletje mee of zoek een schaduwrijke boom uit en staar eindeloos naar de dobber.
Schijnt heel ontspannend te zijn.
In de rivier kan je ook uitstekend hengelen, zeker bij stilstaand tij (dus op het moment dat de vloed en de stroming elkaar ontmoetten en het water dus heel rustig is). Aan de waterkant, voorbij het zwembad De Pireng, staan hutjes waar je met de koelbox kunt picknicken of gewoon: je hangmat kunt spannen. Er zijn daar uitstekende plekjes om je hengel uit te werpen. En de mensen die dat doen, azen natuurlijk vooral op een vette koebi! Maar, houdt niet alleen je dobber in de gaten. Want als je opeens een soort monster van Lochness naar boven ziet komen om adem te happen, kun je er zeker van zijn dat je een lamantijn of zeekoe hebt gezien. En ook de rivierotters worden hier regelmatig gespot.